ROZKOSZ

Co by się stało z człowiekiem, z rodzajem ludzkim, wyposażonym w „najostrzejszy" „największy" apetyt na przekraczanie kolejnych granic oraz coraz bardziej ekscytujących, rozkosznych wrażeń i doznań – gdyby nie kulturowe obwarowania: normy, nakazy, zakazy, ustawy, różnego pochodzenia moralne i etyczne regulacje?

      Rozkosz w kulturze Ł. Wróblewski, A. Giza

Najeść się, nażreć, „nażyć", obkupić, żeby urwać z doczesności jak najwięcej. Więcej mocy, więcej cali, więcej paneli, więcej pikseli, więcej złota, więcej żarcia, więcej, więcej, więcej... Fałsz przeczy pięknu, a jednak dajemy się nabrać. Wraz z trwaniem spektaklu bohaterowie coraz bardziej będą obnażać swoją naturę, odsłaniać wypełniającą ich od wewnątrz brzydotę. ONI – będą powoli zrzucać swe maski: Mówiąc – bez zrozumienia Jedząc – bez opamiętania Tańcząc – bez rytmu Myśląc – o sobie I Niszcząc – innych. Ile Diabła w Aniele, tyle Zwierzęcia w Człowieku. A jeśli na scenie w którymś momencie naprawdę pojawi się dzikie zwierzę – przyjdzie zadać pytanie – co widzimy naprawdę?

choreografia: Jakub Lewandowski 

asystentka choreografa: Dominika Wiak 
scenografia i kostiumy: Jakub Lewandowski 
muzyka: Michał Lis 
reżyseria świateł: Paweł Murlik 
występują: Dominika Wiak, Wojciech Furman, Daniel Leżoń, Oscar Mafa, Paweł Urbanowicz, Michał Woźnica 
konsultacje tango: 
1/8

"Rozkosz" w Rozbarku zdecydowanie jest wydarzeniem teatralnym 2018 roku, szczerym i doskonałym formalnie.

Brakuje takiego teatru, w którym mamy do czynienia z efektem autonomiczne twórczego procesu, wzbijającego się od abstrakcji do konkretu i z powrotem. To po prostu trzeba zobaczyć.

Kobietę chce Lewandowski widzieć jako silną, autonomiczną jednostkę (w tej roli znakomita Dominika Wiak), która, choć błądzi jak każdy z nas, jest tu dla mężczyzny równoważnym partnerem. Często dochodzi wręcz do odwrócenia proporcji, do których jesteśmy kulturowo przyzwyczajeni. Matriarchat? Feminizm? Kobieta jest tu demiurgiem, sprawcą zdarzeń, centrum artystycznego zainteresowania (wspaniała i wymowna sekwencja finałowych scen z lustrami).

                                                                             Krzysztof Knurek 

Produkcja: Teatr Rozbark

Czas trwania: 60 min

Trailer: Paweł Szymkowiak ASY PRZESTWORZY

Zdjęcia: Krzysztof Kadis

rozbark logotyp.jpg