STICKY FINGERS

CLUB

Prawie dostałem kwiaty i prawie wiem jak smakował szampan.

Pomyliłem hamulec z gazem.

Jestem pierwszy poza podium. Wyprzedziłem tych wszystkich, którzy są za mną.

Prawie mam powód do dumy.

Zgubiłem się znowu w tym samym miejscu.

Te owacje były prawie na stojąco.

KONCEPCJA CHOREOGRAFIA, WYKONANIE:

Daniela Komędera-Miśkiewicz, Dominika Wiak, Dominik Więcek, Monika Witkowska
WSPARCIE DRAMATURGICZNE:

Konrad Kurowski
REŻYSERIA OŚWIETLENIA:

Krystian Koźbiał

MUZYKA:

Przemek Degórski
KOSTIUMY:

Projekty autorstwa Krystiana Szymczaka, Edvarda Kuzmicha, Romana Marchewki

Sticky Fingers Club to spektakl o ponoszeniu porażki, gdzie postacie zawsze stanowią drugi plan. Notorycznie zajmują czwarte miejsce, a w walce o Oscara konkurują z niedoścignioną Meryl Streep. W obliczu ciągłych porażek stwarzają przestrzeń celebracji, w której to oni są gwiazdami. Na własnych zasadach świętują bycie nieidealnym, wspierają się i stawiają sobie wyzwania. Wśród wyrazistych charakterów, znajduje się śpiewaczka operowa kochająca muzykę bez wzajemności, neurotyczna paniusia, przebrzmiały gwiazdor oraz tancerka, której nigdy nie dane było zatańczyć solowej sceny.

Spektakl zarówno w sferze ruchowej jaki w wyrazistym, frontalnym “attitude” performerów, nawiązuje do kultury queerowej, ballroomowej i samego tańca vogue. Tu dla społecznego wykluczenia nienormatywności otwierana jest przestrzeń na ujawnienie barwnej tożsamości. Odwołania popkulturowe do queerowego mainstreamu, popularnych pokazów mody, czy do Bohemian Rhapsody zespołu Queen, dodają Sticky Fingers Club ogromnej dozy poczucia humoru i autoironii. Spektakl porusza szerszy problem porażki, oraz idące za tym wykluczenie i zapomnienie, bez sięgania do uogólnień czy moralizatorstwa. Wykorzystywane są w nim narzędzia teatralne i choreograficzne, w związku z czym ciężko go zaszufladkować i sklasyfikować. Podważając normy społeczne staje się choreografią krytyczną.

Spektakl jest wysmakowany wizualnie. Szykowna czerń kostiumów – kolor sukcesu

i tajemnicy – podkreśla wyrazistość tańczących ciał, a światło nie tylko wydobywa głębię obrazów, ale też samo staje się tematem. Jednych obejmuje, innych pomija.

Jest przedmiotem pożądania, o który toczy się walka – wyścig o zdobycie uwagi

i osiągnięcie sukcesu. A wszystko nacechowane jest delikatnym humorystycznym sznytem, co sprawia,że spektakl mimo trudnego tematu nie przytłacza; lekkość

i powaga są odpowiednio wyważone.

Oglądanie „Sticky Fingers Club” jest dużą przyjemnością.

12. #gdanskifestiwaltanca okiem Hanny Raszewskiej-Kursy / #2 relacja / 3.09.2020 #klubzak | Facebook

Poczucie humoru, oryginalność ruchu, znakomita harmonia i wytrącanie widza

z utartych ścieżek skojarzeń - to atuty “Sticky Fingers Club”, w którym płynne przejścia od scen grupowych do solowych popisów pozwoliły na wyeksponowanie atutów każdego z tancerzy. Rozpoczęli żartem - i podobnie zakończyli. Wciąż zaskakiwali.

Na przemian to bawili widzów, to wymagali od nich skupienia. Angażowali całą przestrzeń sali, włącznie z balkonami. Byli autoironiczni, bo czyż nie o tym, jak bardzo artyści kochają splendor, źle znoszą porażki i zazdroszczą sobie nawzajem - była inteligentnie żartobliwa, pierwsza część ich spektaklu? Ale czy tylko artyści?

Anna Umięcka / www.gdansk.pl

20200901-FRDA9366.jpg

Daniela Komędera-Miśkiewicz

 

Daniela współpracuje z Teatrem Dada von Bzdulow, Teatrem Amareya, Lubelskim Teatrem Tańca, Joe Alterem, A. Glińską, Quan Bui Ngoc, Teatrem Ochoty, K. Kołodziejczyk. Współpracowała jako choreograf z  D. Kobieląprzy filmie Chłopi, B. Michelsem Jak wam się podoba, Wiele hałasu o nic. Razem z D. Wiak stworzyła spektakl Manhattan, który wygrał konkurs Teatr Polska, dostał się do Polskiej Sieci Tańca oraz jest w finale konkursu THEBESTOFF. Była współtwórcą spektaklu Heimsuchung, który zdobył Złotą Maskę za choreografię. Występowała na festiwalach w Brazylii, Japonii, Grenlandii, Szwecji, Rosji, Niemczech, Holandii.

20200901-FRDA9648.jpg

Monika Witkowska

Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu AST w Krakowie. Stypendystka Wydziału Tańca Folkwang University of the Arts w Essen oraz Wydziału Teatru Tańca Kibbutzim Collage of Education w Tel-Awiwie. Współpracowała m. in. z J. Łumińskim, M. Kuźmińskim, C. Thomas, H. Kaalundem, B. Michaelsem, J. Stuhrem, W. Mochniejem, A. Piotrowską. Współtwórczyni i członkini Vagabond Physical Collective - niezależnego kolektywu twórczego. Obecnie pracuje twórczo w Przestrzeniach Sztuki w Katowicach.

20200901-FRDA9606.jpg

Dominik Więcek

 

Tancerz, choreograf, performer, fotograf mody i stylista. Absolwent PWST w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, stypendysta Folkwang Universität der Kunste w Essen. Współpracował m.in. z Jackiem Łumińskim, Jerzym Stuhrerm, Giorgią Maddammą, Idanem Cohenem, Jeansem van Daelem.  W latach 2016-2019 tancerz-artysta Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu. Tworzy autorskie spektakle: m.in wielokrotnie nagradzane solo Dominique, Bromance, Musica Posthumana.

Sticky Fingers Club, 24 MSTT, fot. Piotr

Dominika Wiak 

Tancerka, performerka, choreografka. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, PWST w Krakowie. Do jej ostatnich produkcji należy MANHATTAN współtworzony z Danielą Komęderą-Miśkiewicz oraz STICKY FINGERS CLUB. Współpracowała z Narodowym Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatrem Śląskim w Katowicach, Teatrem ROZBARK oraz Krakowskim Centrum Choreograficznym. Brała udział w spektaklach: Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego, Jakuba Lewandowskiego, Dominiki Knapik, Eryka Makohona, Sylwii Hefczyńskiej-Lewandowskiej, Macieja Kuźmińskiego, Radosława Rychcika , Magdaleny Piekorz, Quana Bui Ngoc. 

MAKING OFF

Producenci: Gdański Festiwal Tańca / Klub ŻAK, Lubelski Teatr Tańca
Premiera: 03.09.2020 / 12. Gdański Festiwal Tańca

Spektakl powstał w ramach programu "Przestrzenie Sztuki" finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Operatorem projektu w Lublinie jest Centrum Kultury w Lublinie.

Dziękujemy Studio Oddaj Ciężar w Warszawie, Instytutowi Teatralnemu im. Zbigniewa Raszewskiego oraz Krakowskiemu Centrum Choroegraficznemu za udostępnienie przestrzeni na realizację prób.

images.png
CKlogotypWkontrze.png
Unknown.png
IMiT_logo.jpg
Logo_KCC_podstawowe-małe-1.jpg